Jetlag in Tokyo

Deze jetlag is echt vreselijk – Tokyo dagboek #2

Na onze eerste dag in Tokyo werden we vanmorgen zoals verwacht wakker om 06:00. Dat is precies wat een jetlag met je doet. Het was wel heel gezellig wakker worden, omdat het in Nederland op dat moment 10 uur ’s avonds was konden we met wat vrienden appen en bellen. Ook zagen we een prachtige zonsopgang vanaf ons raam. Dat was een heerlijke start van de dag.

Omdat we zo vroeg wakker waren en niet zeker wisten of er nog lange rijen zouden staan bij Nintendo Tokyo, besloten we daar eerst heen te gaan. Maar voordat we onderweg gingen moest er wel even worden ontbeten. Direct naast ons hotel zit er een supermarkt, de supermarkten staan hier bekend om hun zeer goede kwalitatieve eten. Ik koos een bakje met ei, gehakt en zeewier en Karim had een mix aan sushi. Mijn eten werd zelfs opgewarmd bij de kassa! Op de hotelkamer, waar we het uiteindelijk hebben opgegeten, bleek er onder mijn ei, gehakt en zeewier een hele laag rijst te zitten! Het was echt mega lekker! Ik wist niet dat er zoveel smaak kon zitten aan een beetje ei, gehakt en zeewier met rijst.

Dit was dus echt een heerlijk ontbijt!

En toen op naar Shibuya, want daar is Nintendo Tokyo te vinden. Gelukkig was het inmiddels 08:30 toen we onderweg gingen. De Nintendo winkel zou om 10:00 openen, dus we hadden rustig de tijd om erheen te gaan. We maakten nu voor het eerst een ochtendspits mee en hadden mede om de drukte nu wel onze mondkapjes opgedaan. Het grote voordeel is dat de metrohalte bij ons voor het hotel een begin en eindhalte is. Dit houdt dus in dat als wij instappen altijd een zitplaats hebben. Bij latere haltes worden er heel veel mensen bij gepropt, maar wij hebben dus altijd zitplaats.

Shibuya is een hele mooie luxe wijk die ons zelfs een beetje aan New York deed denken. Hier is ook de bekende oversteekplaats Scramble Crossing, waar binnen enkele seconden iedere keer een paar duizend mensen tegelijk oversteken. Het is wel te merken dat zowel ik als Karim gewend zijn aan drukte en grote steden, want het is leuk om te zien hoor, maar we zijn wel nuchtere Hollanders die het gewoon zien als een groot zebrapad.

Shibuya centrum

Het was even zoeken naar het winkelcentrum waar de Nintendo winkel zit, maar na enkele minuten hadden we hem gevonden. Het was ongeveer 09:30 toen we aankwamen en dus we besloten een klein rondje te lopen. Om 09:45 gingen we maar voor de ingang staan om te wachten op de opening. Het zonnetje scheen heerlijk en dus het was geen straf om even te moeten wachten. Het was wel heel grappig om te zien hoe punctueel de Japanners zijn. Zo was er een roltrap die naar de Nintendo winkel leidde via de buitenkant en deze werd vanaf 09:57 bewaakt door een medewerker alsof zijn leven er vanaf hing. Er stonden meerdere mensen te wachten, maar om klokslag 10:00 werd er iets in het Japans geroepen en mochten we naar boven.

Daar staat hij hoor!

De Nintendo winkel zelf was niet moeilijk te vinden in het winkelcentrum, een sprongetje van geluk maakte we toen we door de roltrap omhoog werden gevoerd en de letters ‘NINTENDO’ zagen verschijnen. Er stond geen rij – wat de afgelopen maanden wel gebruikelijk was – dus we konden zo naar binnen wandelen. Eigenlijk wisten we van gekkigheid niet zo goed waar we moesten starten. Veel dingen hadden we al gezien op de honderden filmpjes die we op Youtube hadden gezien. Met een boodschappentas in de aanslag gingen we een rondje doen.

Animal Crossing is echt te schattig

Zoals ik gisteren al vertelde is het eten en drinken hier echt waanzinnig goedkoop, maar zijn items uit winkels wel flink aan de prijs, laat staan officiële spullen van Nintendo. We probeerde ons dus wel een beetje in te houden. Uitendelijk kochten we twee snoep blikjes, een van Nintendo Tokyo en eentje met allemaal Yoshi’s erop. De snoepjes zijn lekker en daarnaast zijn de blikjes achteraf leuk om dingen in te bewaren! Ik kocht ook een Animal Crossing vest die ik overigens gelukkig prima pas. Karim kocht een deel van zijn geliefde ontbijtset. Hij kocht namelijk de placemat, een bordje en een kommetje. Ook kochten we een Wiggler knuffel en een Mario in een schoen. Tenslotte kochten we ook een mooie waterfles voor Karim.

Mewtwo is een baas!

Naast Nintendo Tokyo zit ook een Pokémon Center, dus deze moesten we uiteraard ook bezoeken! We kochten hier een speciale Shibuya Pikachu, een prachtig Pikachu bord (wat in verhouding helemaal niet duur was) en drie knuffeltjes. Japan zou Japan niet zijn als ze ook mondkapjes hadden in de vorm van de monden van Pokémon. Ik maak geen grapje, voor zo’n €3,80 kochten we een Gengar en Mimikyu mondkapje. Hoewel we in Japan zijn en alles kawaii is, vraag ik me af of je niet gek word aangekeken als je hiermee in de metro gaat zitten.

En vinden jullie ons knap zo?

We gingen onderweg terug naar het hotel om de spullen even weg te zetten. Inmiddels begonnen we wel flink moe te worden. Helaas wisten we dat deze dag een zware zou worden gezien de jetlag. Snel gingen we weer op pad en opnieuw naar Akihabara. Overdag is hier een stuk meer te beleven dan ’s avonds en we hadden een stekkerprobleem om op te lossen, zodat we de laptop weer konden gebruiken. We waren zo slim geweest om de stekker mee te nemen, zodat we dit konden laten zien, gezien de taalbarrière.

Japanse Mario games!

Hoewel we de retro winkels echt mega vet vonden sloeg de jetlag echt in als een bom. Over iedere stap die je zette moest je nadenken en ik heb het idee dat ik driekwart van wat mijn ogen hebben gezien mijn hersenen niet eens hebben geregistreerd door de moeheid. Uiteindelijk kwamen we in een, hoe kan ik het zeggen, zeer apart kabelwinkeltje waar we onze kansen op een andere verloopstekker het grootst achtte. Nadat we aan een medewerker het probleem lieten zien aan de hand van de meegebrachte stekkers, knikte hij en pakte voor ons een ander verloopstukje. Het zag er allemaal niet heel stevig uit, maar het koste maar ¥300 (ongeveer €2,40) dus we waagden de gok.

We voelden ons inmiddels zo beroerd dat we besloten om toch terug te gaan naar het hotel voor even wat slaap. Ik zag zo wit als wat en Karim en ik hadden al ruim een uur niks tegen elkaar gezegd. Niet omdat we het niet naar ons zin hebben hoor samen, maar iedere milimeter energie die we konden bewaren was er één. Om jullie dus een idee te geven van hoe moe we waren. Om 17:00 waren we terug op de hotelkamer en we hebben de wekker om 19:00 gezet. We verplichtte onzelf om uit bed te komen en weer naar buiten te gaan, ook om wat te eten.

Helaas heb ik wel één grote klacht over Tokyo. Waarom gaan bijna alle winkels al tussen 17:00 en 20:00 dicht? We hebben het hier over een wereldstad en niet over Koog aan de Zaan. Het zou fijn zijn als je na het avondeten ook nog even wat winkels in kan lopen, want de keuze is nu beperkt tot Gachapon of grijpautomaten. Hoewel dit leuk is, verveelt dit wel snel en zouden we graag ook wat “normale” winkels bekijken na etenstijd.

Tja, zo ziet het er dus om 19:30 uit. Alleen maar dichte winkels.

Na een avondmaal voor wederom zo’n €9,00 liepen we nog een rondje door de buurt, waar dus praktisch alles al gesloten was… Heh Tokyo?! En besloten terug te gaan naar ons hotel. Toen het moment van de waarheid, zou het gammele nieuwe verloopstukje voor de laptop werken? Want op basis van deze tekst kunnen jullie niet zien of dit is getypt op de iPad of op een laptop. Dus tromgeroffel, deze blog is getypt op een laptop! Hoera hij werkte, dus deze blog is ongeveer 10x sneller gescheven dan gisteren op de iPad.

Suus: “Hier in Japan is het elke dag Sint en Maarten”

Ik spring zometeen onder de douche en dan kijken we hier nog wat TV, zodat we morgen fris en fruitig weer in Tokyo kunnen rondlopen. Hopelijk dan met wat minder last van onze jetlag.

Vond je deze blogpost nou super leuk? Momenteel zit ik samen met mijn vriend Karim in Japan, waar ik iedere dag een blog plaats over onze avonturen in dit mooie land. Krijg je er dan nog steeds geen genoeg van? Kom dan naar mijnDiscord server, waar je in direct contact komt met mij en andere lezers. Ook kun je mij volgen op Twitter en Instagram. Klik hier om al mijn Japan en Tokyo content te lezen!

8 reacties

  1. Veronica

    Wat raar dat de winkels al zo vroeg dicht gaan in zo een grote wereldstad 😏
    Sterkte met de jetlag. Kan me voorstellen dat dat best heavy is.
    Leuk geschreven weer Suus. Bedankt dat je ons op de hoogte houd van jullie avonturen in Tokyo. 😉
    Heel veel plezier..
    Leuke foto’s BTW 😉

    1. OVERKILL-BERT

      Jeeeeuuuuhhh, wat fijn dat het verloopstukje werkt. Heerlijk blogje weer. Hopelijk hebben jullie een lekkere lange nacht en ben je morgen van de jetlag af.

  2. Bloemetje7

    Leuk verhaal weer! Je beschrijft het zo precies dat ik moe werd van het lezen ervan! 🙂 Ik heb via de mail de linkjes van je blog even doorgestuurd aan Marina, want ze kreeg je mail niet. Ze vind dat je ontzettend leuk schrijft! Nou hopelijk slapen jullie vannacht lekker door en staan morgen gezond weer op!

Geef een reactie