De ervaringen van Karim in Tokyo

Suus heeft in Japan natuurlijk iedere dag geschreven over onze ervaringen in Tokyo, maar nu mag ook ik even los gaan over de meest epische reis uit ons leven. Hoe heb ik het ervaren? Wat waren mijn beste momenten? Aan de hand van vier kopjes vertel ik je alles in ‘De ervaringen van Karim in Tokyo!’

Voordat we er vol induiken en de vier onderwerpen erbij pakken – die overigens niet in een bepaalde volgorde staan – wil ik nog even kwijt dat naar Tokyo gaan echt al een droom is sinds ik een klein opdondertje was. Wanneer er op tv, internet of in videogames naar Tokyo werd afgereisd, wist ik altijd al dat ik daar op een dag zou belanden. Met name de afleveringen van Gamekings vanuit Tokyo – hetzelfde Gamekings waar ik later een aantal jaren heb gewerkt – lieten mijn hart altijd veel sneller kloppen Voor gameliefhebbers is Tokyo dan ook het absolute walhalla.

Toen ik in 2013 vrijwillig aan de slag ging bij de nieuwsredactie van Gamekings had ik dan ook altijd heel stiekem de hoop er te gaan werken en vervolgens een keer naar Tokyo te mogen. Echter is de aantrekkingskracht van de Tokyo Game Show, eigenlijk jaarlijks de smoes van de gamepers om naar Japan te vliegen, de afgelopen jaren flink afgenomen. Als er al naar Japan werd afgereisd in mijn tijd bij Gamekings – waar ik uiteindelijk dus inderdaad ben gaan werken – werd dat meestal door maximaal twee á drie man gedaan en helaas heb ik in die tijd nooit die reis mogen maken. Ik heb daar nooit een probleem van gemaakt of het überhaupt aangekaart, gezien ik meer dan goed begrijp dat er keuzes moeten worden gemaakt.

Gezien ik na mijn vertrek bij Gamekings dacht nooit meer in Tokyo te belanden, voelde deze reis misschien wel nog epischer dan ik me van tevoren kon voorstellen. Wanneer je een droom hebt, deze niet uitkomt en vervolgens alsnog uitkomt, is dat een onbeschrijflijk gevoel. Het feit dat ik dit ook nog eens met de liefde van m’n leven kon beleven, maakte het gevoel nog fijner en zorgt er ruim een week na onze terugkomst in Nederland voor dat ik constant heimwee heb naar Japan.

Waarom ik heimwee heb naar Japan? Dat lees je hieronder in mijn vier beste ervaringen in Tokyo!

1 Akihabara

Akihabara was op voorhand de wijk waar ik het liefst naar toe wilde. Veel ‘normale’ toeristen zullen waarschijnlijk eerst de wijken Shinjuku en Shibuya bezoeken, maar door onze passie voor games was Akihabara de wijk waar we echt het meest benieuwd naar waren.

Gek genoeg leek Akihabara de eerste dagen een beetje tegen te vallen, ondanks het feit dat we daar in de eerste dagen de Qbby amiibo tegenkwamen en kochten, het enige missende figuurtje uit onze collectie. Later bleek Akihabara totaal niet tegen te vallen, maar bleken we gewoon teveel last te hebben gehad van onze jetlag om er normaal doorheen te lopen. Met name in de laatste dagen, toen we ’s avonds nog weleens terugkeerde naar Akihabara, kwamen we er achter dat we nog talloze winkeltjes gemist hadden.

Op voorhand wilde ik erg graag naar heel veel arcades toe en dat hebben we dan ook gedaan. Wat we niet wisten is dat er – overigens in heel Tokyo – zoveel arcades zijn waar het op de eerst twee verdiepingen voornamelijk lijkt te draaien om grijpmachines. Ik dacht altijd dat het zou zwermen van de hardcore gamers en pachinko apparaten en ondanks dat dat beeld er zeker is, is dit meestal pas op de hogere verdiepingen het geval.

Zoals je in Suus haar blogs hebt gelezen, draaide het bij haar voornamelijk om het grijpen van Doraemon knuffels, wat dan ook tot twee keer toe gelukt is! Naast het grijpen van knuffels hebben we een aantal toffe games gespeeld in de arcades maar hier uiteindelijk niet erg veel van onze tijd doorgebracht. We kwamen er al snel achter dat, alhoewel arcades tof zijn, ze bijna allemaal exact hetzelfde aanbod hebben en je er eigenlijk wel snel klaar was als je niet extreem snel ritmische games kunt spelen. Een potje Guitar Hero op Expert gaat er nog wel in bij me, maar wat die Japanners doen op digitale dansvloertjes gaat me echt te ver.

De wijk is verder magisch. Alles ademt anime en videogames en er is absoluut geen plek op de wereld vergelijkbaar met deze. De rest van Tokyo is ook adembenemend, maar er is oprecht écht niets wat kan concurreren op deze wereld met Akihabara als je liefhebber bent van alles wat games en entertainment te maken kan hebben. Tel daar de talloze lekkere eettentjes bij op, waar je gruwelijk lekkere ramen en de lekkerste gefrituurde kip kunt eten, en het feestje is compleet. Ik moet en zal nog eens terugkeren in Akihabara!

Een honorable mention is overigens wel Nakano Broadway. Niemand had ons hier over verteld en zoals je in het blogje van Suus kan lezen, wees onze vriend Daan – beter bekend als NintenDaan – ons hierop. Sommige anime fans zeggen zelfs “who needs Akihabara” wanneer ze bij Nakano Broadway zijn geweest en dat is enigszins begrijpelijk te noemen. Voor het aanbod aan games hoef je niet per se naar Nakano Broadway toe te gaan, maar als je figures en figurines spaart is deze plek echt the place to be. Iedere winkel verkoopt ladingen met poppetjes en allemaal ook nog eens voor veel minder dan de winkels in Akihabara doen, omdat Nakano Broadway geen toeristen hotspot is.

2 – Japans eten

Het eten in Japan is serieus al genoeg reden om eens een keer af te reizen naar het land van rijzende zon. Niet alleen kun je magisch gethematiseerd eten bij bijvoorbeeld het Pokémon Café, Kirby Café, Square Enix Café en Gundam Café, ook is het ‘normale’ eten super lekker en ook nog eens spot goedkoop.

Van de gethematiseerde cafés die ik net noemde zijn wij alleen bij Pokémon Café en Kirby Café geweest. Bij beiden zit het top in orde met de aankleding van zowel het café zelf als het eten, maar met name het eten viel best wel tegen bij het Pokémon Café. Desalniettemin was het een ervaring die ik voor geen goud had willen missen.

Wat een nog veel magischere ervaring was echter, was het Kirby Café. Dit café is nog niet zo lang geleden permanent geopend bij de ook nog niet zo lang geleden geopende Skytree. Ons hotel was super vlakbij de Tokyo Skytree en we zijn dus ook meerdere malen teruggegaan naar dat gebied, puur omdat het er zo tof was.

In tegenstelling tot het Pokémon Café is het Kirby Café iets kleiner, maar daardoor ook iets knusser. De aankleding was wellicht nog iets beter en met name het menu zag er een stuk beter uit. Van gethematiseerde burgers tot pizza’s, van salades tot ijsjes; ze hebben er daar echt alles aan gedaan om je een hele bijzondere Kirby-ervaring te geven. Hierdoor was het Kirby Café niet alleen tof omdat het ’t Kirby Café was, maar ook omdat het één van onze beste ervaringen met eten was in Tokyo. En geloof me, dat zegt wat…

Echter weet je jezelf ook prima te redden zonder deze gethematiseerde cafés. Op iedere hoek van de straat kun je super lekker eten, variërend van ramen tot lekkere rijstgerechten, van de lekkerste kip tot het meest malse vlees en ook liefhebbers van vis, garnalen en sushi kunnen natuurlijk hun lol op in Tokyo. Wat mij vooral opviel is dat eten – in ieder geval op de plekken waar wij zijn geweest – steeds van dusdanig hoge kwaliteit was, dat je je bijna bezwaard voelde om achteraf dan maar een tientje af te rekenen.

Serieus, op sommige plekken reken je niet meer dan een tientje af en dan heb je allebei een ongelooflijk grote bak ramen gekregen, heb je er zelfs een bijgerecht bij en krijg je ook nog eens soep, een kleine salade en altijd gratis water. In Nederland zou je hier met gemak €50,- tot €70,- voor afrekenen, maar in Japan reken je omgerekend net een tientje af. Het is voor ons Nederlanders bezopen, maar in Japan ligt de balans tussen levensbehoeften en luxe producten geheel anders. Waar in Nederland goed eten vaak als luxeproduct wordt gezien, wordt het in Japan als iets essentieels gezien en daarom zijn luxeproducten in dat land vaak duurder dan hier, maar eten dan weer veel goedkoper dan hier.

Dat ze een ongelooflijke waarde hechten aan goed eten is zelfs te zien in de simpele, kleine supermarkten die ook op iedere hoek van de straat zitten. Of je nu een 7/11, Family Mart of Lawson inloopt; overal hebben ze super lekkere, verse, kant en klare gerechten voor je klaar staan die ze zelfs ter plekke voor je opwarmen. Je kunt er dan voor kiezen om het mee te nemen, maar bij de meeste supermarkten kun je ook rustig aan een tafeltje even je ontbijtje weg slurpen. In Nederland zou ik niet moeten denken aan een zwaar ramen ontbijt, maar in Japan was het eten zo lekker dat ik met gemak om 08:00 ’s morgens een grammetje of 400 aan ramen naar binnen wist te werken.

Het eten in Japan is magisch lekker. Als je de kans krijgt er eens heen te gaan, laat je dieetplannen dan even thuis en eet jezelf tonnetje rond. Je krijgt er geen spijt van!

3 – Het mooie Japan

Normaal gesproken ben ik één grote cultuurbarbaar. Als ik op vakantie ga naar een land, ben ik op culturele wijze eigenlijk alleen geïnteresseerd in het eten, een aantal woorden om me verstaanbaar te maken en wellicht wat kleine weetjes en feitjes. In Japan ligt dit echter anders, alhoewel ik niet weet of dat ook een beetje komt omdat ik gewoon langzamerhand wat ouder aan het worden ben. De 18-jarige Karim had zich waarschijnlijk niet geïnteresseerd in een wandelingetje in het park of een bezoek aan een museum.

De 27-jarige Karim – en niet onbelangrijk: de 26-jarige Suzanne – zijn daar in ieder geval iets meer geïnteresseerd in. In Japan zijn we bijvoorbeeld bij meerdere tempels en shrines geweest, hebben we een flinke ochtend besteed in het prachtige Shinjuku Gyoen park en hebben we het teamLab Borderless museum bezocht.

Na een paar dagen kwamen we erachter dat ons hotel op nog geen 5 minuten lopen was van Sensō-ji, één van de meest indrukwekkende tempels die je in Tokyo kunt vinden. Onderweg naar de tempel loop je eerst door een hele grote winkelstraat, die geheel vormgegeven is als een oud Japans dorpje. Wanneer je daar loopt, krijg je even het idee dat je jezelf bevind in de stad Kyoto, het culturele hart van Japan.

Wanneer je door de winkelstraat heen bent, kom je bij een prachtige tempel met daarachter een super mooi, klein parkje. Waar het in de winkelstraat nog erg druk is, is het maar een paar meter verderop muisstil en hoor je niks meer. Het ‘Central Park-effect’ wat je in New York hebt, heb ik in Japan op meerdere plekken meegemaakt. Het ene moment sta je in de intense drukte en het andere moment is het muisstil, allemaal maar een paar tientallen meters bij elkaar vandaan.

Wat misschien nog wel indrukwekkender was, was Shinjuku Gyoen. Voor dit park betaal je omgerekend ongeveer €4,- entree per persoon, maar dat is het meer dan waard. We gingen erheen op een zonnige dag, nadat we al een dag eerder bij het park hadden gestaan toen het gesloten bleek te zijn omdat het in Japan gebruikelijk is om de dag ná een feestdag publieke hotspots, zoals dus parken, te sluiten. Van die feestdag was overigens weinig te merken, gezien de Japanse overheid had besloten om de verjaardag van de keizer dit jaar niet grootschalig te vieren vanwege de uitbraak van het coronavirus.

In het park hoefden we gelukkig even niet te denken aan dingen als het coronavirus. Zodra je naar binnen wandelt, merk je direct hoe rustgevend het daar is en hoe mooi het park is. Wij hebben eind februari zelfs al wat lentebloesem gezien in het park, dat overigens de lentebloesem niet nodig heeft om prachtig te zijn. Ook was er een compleet in-door park in het buitenpark gebouwd om de wat meer tropische planten te onderhouden.

Het park was in één woord adembenemend. Ik vond het op voorhand ‘wel leuk’ om daar even heen te gaan, maar achteraf had ik het voor geen goud willen missen. Of dat komt omdat ik ouder word, of omdat het park gewoon prachtig was? Het zal een combinatie van beiden zijn geweest, maar het neemt niet weg dat ik je zou aanraden om dat park zeker te bezoeken als je nog eens in Tokyo beland.

4 – Alles is Pokémon en Nintendo!

Waar we eigenlijk vooral naar uitkeken – en als je onze reizen naar New York gevolgd hebt snap je dit nog iets beter – waren de bezoekjes aan de vier(!) officiële Pokémon Center-winkels en Nintendo Tokyo. We zijn dan ook langs al deze winkels geweest en zijn hier soms misschien wel iets te los gegaan met de portemonnee, met name bij de Pokémon-winkels.

Want voordat we de loftrompet laten klinken, wil ik wel even gezegd hebben dat het aanbod bij Nintendo Tokyo enigszins tegenviel. Het is super tof dat ze er een hele hoop merchandise hebben die in Nintendo New York of online niet te krijgen is, maar het was voornamelijk veel te duur en het rechtvaardigde de prijs meestal niet. Ik had voordat we naar Japan gingen m’n oog al laten vallen op een toffe Super Mario-ontbijtset en deze heb ik dan ook gekocht, maar verder hebben we er weinig aankopen gedaan. Wel zit de sfeer weer top in elkaar en hebben we zeker een paar aankopen gedaan, maar kan ik simpelweg niet zo lyrisch zijn over deze winkel als over Nintendo New York.

Dat gezegd hebbende, waren de Pokémon Centers stuk voor stuk indrukwekkend. Ieder Pokémon Center heeft z’n eigen smoel en z’n eigen uitstraling. De Pokémon winkel in Shibuya is totaal anders in aankleding dan die in Sunshine City of bij de Sky Tree bijvoorbeeld en dat gaf je dan ook het gevoel dat je niet steeds in dezelfde winkel rondliep. Echter was het assortiment meestal wel zeer overeenkomend, waardoor je niet iedere keer in een Pokémon Center daadwerkelijk iets kocht.

Persoonlijk vond ik Pokémon Center MEGA Tokyo in het winkelcentrum van Sunshine City het allerleukste. Niet per sé omdat deze winkel nu het mooiste of het aller tofste was, maar omdat bijna de gehele verdieping waar deze winkel zich bevond compleet in Pokémon stijl was. Er was een Pokémon Sweets Café waar je het allerlekkerste ijsje kon halen in de historie van de mensheid en ook was er een officieel Pokémon GO Meeting Point. Daaromheen zaten allerlei winkeltjes die allerlei Pokémon, Nintendo en voor Suus gelukkig Doraemon spullen verkochten. Het was na Akihabara misschien wel de grootste nerdgasm die ik ervaren heb en dat in een vrij ‘doodgewoon’ winkelcentrum.

Wat voor mij als Super Mario fan wel tegenviel in Tokyo in z’n geheel, was dat onze favoriete loodgieter er niet zo leek te leven. Als je puur naar het straatbeeld kijkt, lijken Kirby en Pokémon de dienst uit te maken. Op basis van datzelfde straatbeeld zou je zelfs kunnen constateren dat Pokémon de Nintendo stal volledig ontgroeid is en op zichzelf veel groter is dan heel Nintendo bij elkaar in Japan. Een magische ervaring, maar het doet stiekem als Mario fan een beetje pijn dat hij alleen z’n verdiende aandacht lijkt te krijgen in wat gamewinkels en dus bij Nintendo Tokyo.

Wel was het dus een magische ervaring om alle Pokémon winkels te bezoeken. Wat oprecht wel een beetje jammer was, was dat we maar lastig konden komen aan de mascotte Pikachu. Iedere Pokémon Center heeft in theorie z’n eigen Pikachu, die dan gethematiseerd is naar de wijk waarin de desbetreffende winkel staat. Gek genoeg vonden we de Shibuya Pikachu niet in Shibuya, maar in een hele andere Pokémon Center. Gezien Japan meestal bekend staat om z’n accuraatheid, denk ik dat we dit vooral kunnen wijten aan productieproblemen door het heersende COVID-19 virus.

Al met al was onze reis naar Tokyo magisch. In deze vier bullets heb ik natuurlijk nog niet alles beschreven. Ik heb het bijvoorbeeld nog niet gehad over de heimwee naar Japan die ik nu ervaar, alleen al omdat iedereen in Japan veel respectvoller met elkaar omgaat dan hier in Nederland. Ik heb het nog niet gehad over de specifieke gamewinkeltjes die zo ver weggestopt zitten, dat je je afvraagt hoe ze nog niet failliet zijn. Japan is een magisch, soms onlogisch, maar vooral prachtig land waar je – als je de kans krijgt – echt een keer in je leven heen moet zijn geweest. Helemaal als je iets met games hebt.

Vond je deze blogpost nou super leuk? Kom dan ook naar de Suuselientje Discord server, waar je in direct contact komt met Suus, mij en andere lezers. Ook kun je Suus volgen op Twitter en Instagram.

4 reacties

  1. Bloemetje7

    Karim, wat heb jij dit ook ontzettend leuk beschreven! Ik ben nu nog meer te weten gekomen over jullie prachtige reis naar Tokyo. En weer lekker veel foto’s! Het doet me deugd dat je zelfs bewondering had voor een museum en bloemetjes! 🙂

  2. OVERKILL-BERT

    Wat een super leuke blog. Leuk dat je je mannetje ook een blog hebt laten schrijven. ❤️ Het lijkt me ook super tof om in al die game winkels te snuffelen. Misschien vind ik de winkels met merchandise/poppetjes nog wel vetter. Het lijken wel musea.
    Ook ga ik wel een beetje watertanden van al die voeding en van de prijzen van de voeding. Ik snap dat Karim en waarschijnlijk jij ook, je helemaal volgepropt hebben. Bedank Karim maar even voor zijn leuke blog en ik kijk uit naar jou volgende blogje. 😘

    1. inciyakobella

      Super leuk blogje. 👍
      Ik had al gereageerd, maar mijn reactie is verdwenen 😕
      Raar… Maar iig heel leuk geschreven, en kan me best voorstellen dat jullie heimwee hebben naar dit mooie land.

Geef een reactie