TOKYO: EEN ANDERE WERELD

Tokyo: een andere wereld

Enkele weken geleden liepen Karim en ik nog rond in Japan. Behalve dat we daar een hele mooie tijd hebben gehad met het bezoeken van tientallen videogame winkeltjes, arcadehallen en natuurlijk de Pokémon Centers, vielen nog een aantal dingen mij op. De andere gebruiken, de omgangsvorm met elkaar… Het leek in Tokyo wel een andere wereld!

Voordat we naar Japan vertrokken keek ik ongeveer iedere video op YouTube met nuttige informatie en hoorde ik ook veel van vrienden die al eerder in Japan waren geweest. Ik wist dus van te voren al dat een aantal dingen heel erg anders zouden zijn dan hier in Nederland. Natuurlijk staan wij er voor buitenstaanders om bekend dat we een stel botte boeren zijn en ook dat valt allemaal over het algemeen wel mee, maar toch waren die verschillen met Tokyo duidelijk merkbaar.

Ik heb een aantal dingen in kopjes verdeeld die mij lieten denken dat ik in Tokyo in een andere wereld was.

Alles met twee handen aanpakken

Het is algemeen bekend dat Japanners over het algemeen veel buigen. Echter viel een ander gebruik mij veel meer op, namelijk het aanpakken en aangeven van spullen met twee handen. Dit allemaal met de gedachtegang dat je al je aandacht op dat moment vestigt aan iemand die jou op dat moment iets geeft. Ik vind dit een hele mooie gedachtegang, want in Nederland hebben we op veel plekken van die bordjes hangen dat je niet wordt geholpen als je nog aan het telefoneren bent. In Japan komt het niet eens in mensen op om bellend iets af te rekenen bij de kassa.

Het is overigens echt niet zo dat je vies wordt aangekeken als je de regel niet kent of een keer vergeet. Als je bijvoorbeeld afrekent en je portemonnee vast hebt, wordt het lastig om het wisselgeld met twee handen aan te pakken. Uiteraard is dat geen probleem. Wanneer je wel twee handen vrij hebt, wordt dit wel gewaardeerd.

Betalen in een restaurant werkt anders

Als je hier in Nederland uit eten gaat is het gebruikelijk om na het eten een serveerster of ober bij je tafeltje te roepen. Deze komt dan met de rekening. Tegenwoordig hebben bijna alle restaurants een draadloze pinautomaat en kan je afrekenen aan de tafel.

In Tokyo werkt dit net even anders. Om het overzichtelijk te houden zijn er twee betaalmanieren die ik veruit het meeste heb gezien en graag met jullie wil bespreken.

Ticket Machine – Soms staat er voor of bij de ingang van een eet tentje een ticket machine. Deze zijn meestal digitaal, maar zijn soms ook nog gewoon analoog. Met een beetje geluk is er ook een Engelse vertaling beschikbaar. Als je hebt gekozen wat je wilt eten druk je op de juiste knop en stop je het benodigde bedrag in het apparaat. Je krijgt altijd gewoon je wisselgeld terug. Uit de machine komt er dan een klein kaartje gerold, dit kaartje geef je dan aan de kok. Hij gaat dan het gerecht voor je bereiden en als je dan klaar bent met eten kun gelijk weer vertrekken omdat je vooraf al hebt betaald!

Het is overigens zeer ongebruikelijk om drinken bij je eten te bestellen, Ik heb in onze tijd in Tokyo een enkele keer een Japanner een biertje zien drinken bij zijn eten, maar die keren kan ik op twee handen tellen. In bijna iedere eetgelegenheid krijg je namelijk gratis water. Dit staat in een kan op tafel of ze komen het gewoon bijvullen in je glas. Ander drinken bij je eten nemen zoals een colatje is dus zeer ongebruikelijk.

Het bonnetje – Wat ook veel wordt gebruikt is het bonnetjes systeem. Je besteld wat te eten bij een serveerster en je krijgt daarna een bonnetje waarop staat wat je hebt besteld. Als je meer besteld krijg je of een nieuw of een tweede bonnetje. Zodra je klaar bent met eten kan je zo opstaan en naar de kassa wandelen bij de uitgang. Je geeft het bonnetje dan aan de medewerker achter de kassa en je kan betalen. Wachten op een medewerker bij je tafeltjes is dus niet nodig in Tokyo.

Ik zou eigenlijk niet weten naar welk systeem mijn voorkeur meer naar uitgaat. Allebei werkt zeer efficiënt en zorgt voor een snelle doorloop. Helemaal tijdens een stedentrip in Tokyo is het zonde van je tijd om te wachten tot je mag betalen en gelukkig is die irritatie gelijk weggenomen door deze twee systemen. Zou jij het handig vinden als er in Nederland ook restaurants komen met dergelijke betaalsystemen?

In Tokyo is het gebruikelijk om in een U-vorm om de kok heen te zitten.

Alles betaal je met je Pasmo

Laat ik eerst uitleggen wat een Pasmo is. In Japan heb je de keuze uit twee verschillende soorten OV-chipkaarten: de Pasmo en de Suica. Er zit niet echt verschil tussen de twee pasjes. Je kan er vrijwel overal hetzelfde mee en de één is niet duurder dan de ander. In Nederland kennen we de OV-chipkaart uiteraard ook, maar in Japan hebben ze duidelijk verder gedacht dan het in- en uitchecken van de metro,

Je kan er bijvoorbeeld je flesje drinken mee afrekenen in een vending machine op het station. In een supermarkt is het ook mogelijk om met een Pasmo of Suica kaart te betalen en ze werken ook in de meeste arcades en sommige restaurants.

Aangezien Japan een land is waar bijna alles contant nog wordt afgerekend, is dit hun manier van digitaal betalen. Je laadt je Pasmo of Suica meestal met contant geld op en kan op die manier toch met één en hetzelfde pasje op diverse plekken digitaal afrekenen. Ik vond het in ieder geval een zeer handig en prettig systeem, helemaal als je even snel een flesje drinken uit een vending machine wilde halen maar niet wilde klooien met die Yen muntjes.

Roken kent bijzondere regels

Hoewel we steeds meer naar een tijd gaan in Nederland waarin roken ongebruikelijk is, wordt dit in Tokyo nog wel veel gedaan. Echter kent de stad hele bijzondere regels en gebruiken met betrekking tot deze verslaving. Karim en ik waren flink verbaasd en kwamen er hierdoor echt achter dat we in Tokyo in een andere wereld zaten.

Overal op straat zie je stoeptegels met plaatjes dat roken op straat niet is toegestaan. Je ziet niemand in het openbaar op straat roken, maar er zijn in de stad wel aangewezen plaatsen waar je mag roken die zeer afgeschermd zijn. Gek genoeg is het in Tokyo dan wel weer de normaalste zaak van de wereld dat je zit te roken terwijl je binnen zit te lunchen.

Een hele gekke gewaarwording. Waar in Nederland zelfs rookruimtes in cafés niet meer zijn toegestaan, staat het in Tokyo soms blauw van de rook als je een klein restaurant binnen gaat. Ook in de meeste arcadehallen is het helemaal prima als je zit te roken tijdens het spelen van een spelletje. Aangezien zowel Karim als ik niet roken, vonden wij dit niet een heel prettig gebruik in Tokyo. Ik vraag mij dan ook echt af wat de logica is achter het feit dat binnen roken beter is dan buiten.

Dit soort tegels zie je overal in Tokyo

Japan is een heel net land

Tokyo mag dan een andere wereld zijn, Japan is wel een erg net land! Dit kan je overigens op twee manieren lezen. Japan is namelijk ontzettend schoon, maar Japanse mensen zijn ook zeer net in de omgang. Het spreekwoord “je kan hier van de grond eten” is nog nooit zo erg van toepassing geweest als in Japan. Er ligt geen papiertje of kauwgompje op de grond. Dit is extra bijzonder omdat er soms kilometers geen prullenbak te bekennen is. Heb je toch afval terwijl je onderweg bent? Dan hou je dat bij je. Zo simpel is het en iedereen houdt zich hieraan.

Daarnaast is in de omgang over het algemeen iedereen erg vriendelijk en respectvol. Stoot je per ongeluk tegen iemand aan in de metro, dan knik je even netjes en dan is het klaar. Ze snappen dat het soms druk is en je echt niet expres tegen iemand aanloopt. Hetzelfde maakte ik eens mee in een metro in New York, waar ik per ongeluk op iemands teen ging staan. Ik werd volledig uitgekafferd. In Tokyo is dit ondenkbaar, na een kleine buiging en “Sumimasen” (Japans voor sorry) is het vaak wel goed.

Wat overigens ook in dit rijtje thuishoort, is dat je regelmatig hele jonge kinderen alleen met de trein ziet reizen. Het is in Tokyo namelijk de normaalste zaak van de wereld om een kind van een jaar of vijf alleen met de metro naar de andere kant van de stad te laten gaan om van en naar school te komen. Gezien Tokyo erg groot is, zijn deze afstanden vergelijkbaar met de afstand tussen bijvoorbeeld Amsterdam en Rotterdam. In Nederland is dit echter een ondenkbare situatie. Hier mag een kind van vijf misschien voor het eerst alleen buiten spelen. Oprecht een wereld van verschil.

De straten zijn hier brandschoon

Hard praten is onbeleefd

In Japan hechten ze veel waarde aan elkaars rust en privacy. Het is dus erg onbeleefd om in bijvoorbeeld een restaurant hard te praten. Het is niet alsof je hoeft te fluisteren, maar er zit een verschil tussen praten en hard praten. Deze regel is voornamelijk van toepassing in de metro, eigenlijk wordt daar helemaal niet met elkaar gesproken. Helemaal als het druk is, vindt men het niet beleefd om elkaar nog meer tot last te zijn gezien je dan al vaak dicht op elkaar zit of staat.

Uiteraard is het geen probleem om zachtjes even te overleggen welke halte je eruit moet. Het wordt echter wel gewaardeerd als je hele gesprekken kan bewaren totdat je bent uitgestapt. Grappig genoeg lijkt dit een hele strenge regel, maar hij is absoluut niet moeilijk om vol te houden. Het voelt namelijk gewoon zeer ongepast om te gaan praten als werkelijk iedereen stil is in een ruimte. Vergelijk het een beetje met een examenlokaal waar je ook niet hard pratend naar binnen stapt, maar het hoognodige toch fluistert tegen de docent.

Japan is bijzonder

Zoals jullie in mijn Tokyo dagboekjes hebben kunnen lezen, vind ik Japan een zeer mooi en bijzonder land. Ik denk dat dit bovenstaande artikel nog eens onderstreept wat een andere wereld de stad Tokyo is. Ik hoop dat ik ooit ook nog eens kan ervaren of deze gebruiken die ik in deze stad heb ervaren ook net zo zijn in bijvoorbeeld Osaka en Kyoto. Echter kunnen we wel een les trekken uit de manier van omgaan met elkaar in Japan. Wees wat respectvoller naar elkaar en houdt wat meer rekening met elkaar. Zo maken we het allemaal een stuk fijner in de wereld.

Vond je deze blogpost nou super leuk? Kom dan ook naar mijn Discord server, waar je in direct contact komt met mij en andere lezers. Ook kun je mij volgen op Twitter en Instagram.

5 reacties

  1. Bloemetje7

    Wat een leuk leesbaar verhaal weer! En ja meerdere dingen zouden we ook in Nederland moeten invoeren. En wat handig dat pasjes systeem waarmee je ook kleine aankopen kunt doen! Maar wat me echt verbaasde in dat moderne land, betalen de meeste mensen contant? Ik zet je verhaaltje even op delen op facebook, dan kunnen lekker veel mensen meelezen!

  2. OVERKILL-BERT

    Super leuke blog, Suus.
    Ik vind het in Nederland wel fijn dat de ober of serveerster naar het tafeltje komt na het eten. Even vragen of het gesmaakt heeft vind ik ook wel een mooi iets en dan kun je ook nog een fooi geven. Bij een lunch ofzo is het natuurlijk wel handig als je snel kan betalen.
    Leuk om te zien wat voor verschillen er zijn, puur door wat je gewent bent. In Nederland mogen we ook wel iets socialer zijn.
    Bedankt voor de blog weer. 💛

  3. Roxane Beekhuizen

    Ik ben zelf echt en dorpsmens en was daar erg nerveus over toen ik naar Tokio kwam, maar ook dorpsmensen kunnen zich ik deze stad op hun gemak voelen. Alles is er zo anders dan elke westerse stad waar ik tot nu toe ben geweest!

Geef een reactie